W myśl odpowiednio stosowanego przepisu art. 410 k.p.k. podstawę orzeczenia okręgowego sądu dyscyplinarnego może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Z protokołu rozprawy przeprowadzonej przez sąd nie wynika, aby przeprowadził on jakiekolwiek [...]
Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie w ściśle określonych warunkach, a jednym z nich jest obowiązek oceny zebranych w sprawie dowodów przemawiających za tezą oskarżenia. Samo ich zestawienie oraz przeciwstawienie im dowodów przemawiających na [...]
Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy w przeprowadzonym postępowaniu pozostały nie wyjaśnione okoliczności popełnionego przewinienia dyscyplinarnego. WO-99 15
Orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego wydane było w trybie konsensualnym według reguły przewidzianej w art.387 § 2 k.p.k. w zw. z art. 74¹ ustawy o radcach prawnych. Konsensualny tryb ustalenia wysokości kary nie zwalnia sądu dyscyplinarnego [...]
To, za co obwiniony został skazany, musi wynikać z treści orzeczenia i nie może być odczytywane z akt sprawy ani z treści aktu oskarżenia. WO-92 15
Postępowanie dyscyplinarne w ramach samorządu radców prawnych wykazuje szereg odrębności w stosunku do reguł postępowania karnego, którego przepisy stosuje się w nim jedynie w zakresie nieuregulowanym oraz jedynie odpowiednio. Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się na [...]
Brak zarządzenia Przewodniczącego Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego o wyznaczeniu danego sędziego do składu orzekającego w sprawie, narusza przepis art. 70¹ ust. 2 ustawy o radcach prawnych, nie stanowi jednak bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w [...]
Naruszenie zasady in dubio pro reo ma miejsce wówczas gdy sąd w wyniku niepełnej i niepoprawnie dokonanej swobodnej oceny dowodów uznał, że brak jest wątpliwości albo, że nie mają one znaczenia dla odpowiedzialności oskarżonego (wyr. [...]
Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat. Wysyłanie przez obwinioną do pokrzywdzonego pism, zawierających sformułowania i zwroty naruszające godność zawodu radcy prawnego, przekraczające rzeczową potrzebę ich użycia w celu ochrony [...]
Niestawiennictwo obwinionego radcy prawnego na rozprawie dyscyplinarnej nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, chyba że należycie usprawiedliwi on swoją nieobecność, jednocześnie wnosząc o odroczenie rozprawy (art. 683 ust. 2 ustawy o radcach prawnych). WO-155 14